versiering
Wie?
  • Op wiens initiatief gaat er CO2-opslag in Noord-Nederland plaatsvinden?

    Dit gebeurt op initiatief van de Nederlandse overheid, mede vanwege de verplichting vanuit Europa dat Europese landen de uitstoot van CO2 moeten beperken. Daarnaast zijn er in 2007 afspraken over gemaakt in het Energieakkoord Noord-Nederland, een overeenkomst tussen het Rijk en de noordelijke provincies. Het bedrijfsleven heeft vervolgens aangegeven dat zij daaraan invulling kan geven.

  • Wie verdienen er geld aan?

    Voorlopig verdient niemand geld aan CO2-afvang, -transport en -opslag in Noord-Nederland; ook de bedrijven niet. Het is een project waar geld ‘bij’ moet. Daarom is er ook subsidie voor nodig. Dat geld komt uit Europa en van de Nederlandse overheid. Als er geen subsidie wordt verstrekt, kan het project waarschijnlijk niet doorgaan. Het project is economisch interessant voor Noord-Nederland. Want er moeten pijpleidingen worden aangelegd, er moeten onderzoeken gedaan worden, er wordt waardevolle kennis vergaard, er vinden bouwwerkzaamheden plaats, er komen mensen vanuit de hele wereld hiernaartoe om het project te zien et cetera. En dat alles gedurende vele jaren. Daarnaast kan CO2-opslag kosten voorkomen. Als afvang, transport en opslag van CO2 namelijk niet plaatsvindt, dan kost het Nederland op jaarbasis 1,8 miljard euro extra om de klimaatdoelen te realiseren, blijkt uit studies van onderzoeksinstituut ECN en het Natuur en Milieu Planbureau (tegenwoordig Planbureau voor de Leefomgeving).

  • Welke organisaties zijn betrokken bij de CO2-opslag in Noord-Nederland?

    Een aantal bedrijven en instellingen hebben de handen ineengeslagen voor het coördineren van voorbereidingen voor het afvangen, transporteren en opslaan van CO2 in Noord-Nederland. Zij werken samen in Stichting Borg. Onder andere Nuon en RWE horen bij de initiatiefnemers, gezien de CO2 die afkomstig is van de centrales die op dit moment gebouwd worden in de Eemshaven. Ook participeren NAM, Gasunie, NOM, Groningen SeaPorts, Energy Valley en Energie Beheer Nederland (EBN) in de Stichting. Wie er uiteindelijk betrokken zullen zijn bij het transport van CO2 (pijpleidingen) en de daadwerkelijke injectie van CO2 is op dit moment nog niet helder. Het gehele traject van vergunningen e.d. wordt gecoördineerd door de rijksoverheid.

  • Wie hebben er last van?

    Van het afvangen van CO2 hebben inwoners geen last. Dit vindt plaats in het Eemshavengebied. Voor het transport van CO2 zal er een pijpleiding komen tussen Eemshaven en de opslaglocatie. Dit zal een nieuwe leiding zijn en hiervoor zullen dus werkzaamheden plaatsvinden. Aangezien er nog geen keuze is gemaakt voor een opslaglocatie is dit tracé nog niet bekend. De CO2-opslag zal plaatsvinden op een bestaande productielocaties voor aardgas. Tijdens de inrichting van de opslaglocatie worden de bestaande gaswinningsinstallaties verwijderd en komen er soortgelijke injectie-installaties voor terug. Daarnaast zullen waarschijnlijk een aantal compressoren op locatie worden geplaatst. Als de installatie eenmaal gereed is, is er weinig verschil met de situatie die daarvoor bestond. Een CO2-opslaglocatie is, in tegenstelling tot de ondergrondse aardgasopslaglocaties bij Norg en Grijpskerk, redelijk compact en beperkt in omvang. Als de CO2 uiteindelijk is opgeslagen merkt niemand daar nog iets van – net als dat niemand er iets van merkt dat er aardgas in de bodem zit.


Europese Unie| Dit project wordt medegefinancierd door het Europees fonds voor regionale ontwikkeling